Գայանե ԱՌՈՒՍՏԱՄՅԱՆ. Միայն թե դու չփախչես Ազատության հրապարակից

Ես առայժմ չեմ ուզում կանխատեսումներ անել, վերջին հույսն անդունդը չգլորելու մտայնությամբ, չնայած որ ակնհայտն այլևս հավատալի է: Սակայն Ազատության հրապարակում անկանխակալ պայքարող քաղաքացու իրավունքով պետք է բախտի բերմամբ թե պատահմամբ սկզբունքայնություն և սեփական խոսքի տերը լինելու վճռականությունն ապացուցելու շանս ստացած Րաֆֆի Հովհաննիսյանին պարզապես զգուշացնեմ, որ չվիրավորի իր ընտրական իրավունքի պաշտպանության համար ոտքի ելած քաղաքացու զգացմունքներն ու չմոռանա, որ իր ճամփան դեպի այդ հրապարակն ակոսել են այսօր էլ այնտեղ հավաքված մարդիկ՝ իրենց կամքով, իրենց կյանքով, իրենց արյամբ:
Դեռևս այսօր պարոն Հովհաննիսյանի անզգույշ արտահայտություններն առ այն, որ մեր ժողովուրդն առաջին անգամ է նշում իր հաղթանակն ու նման այլ բաներ, վերագրում եմ այդքան մարդ չտեսած ու այդքան մարդու էներգետիկայի ներքո ելույթ չունեցածի նրա անփորձությանը: Նաև պահանջում եմ՝ ՉՆԱՀԱՆՋԵԼ և հասկանալ, որ խոսքը նյութեղեն է, որի ապացույցը տարիներով հնչեցրած իր՝ ԴԵ՞Ր ԵՍ հարցն է մեր ժողովրդին:
ՁԵՐ ԲՈՒՄԵՐԱՆԳԸ, ՍԸՐ, ինչպես ասվում է հին անեկդոտում: Մենք քո թիկունքին, ավելի ստույգ՝ մեր իրավունքի համար կանգնելու ենք, միայն թե դու չփախչես ԱԶԱՏՈՒԹՅԱՆ հրապարակից:

Մեկնաբանություններ